Bij aankomst werden de studenten verteld zich rustig bij de auto op te houden, in afwachting van het teken van de kapitein (stamhoofd), om ons aan hem voor te komen stellen. De lokale jeugd joelde al enige tijd in opwinding toen een dorpsbewoner ons meenam op een korte tour door het dorp.
Hierna moesten wij ons terug haasten, want de kapitein had aangegeven ons te kunnen ontvangen. Met deze aankondiging kwam het verzoek van onze lokale begeleider aan mij een kort dankwoord uit te spreken namens de groep. In de 200 meter naar het huis van de kapitein heb ik geprobeerd te formuleren wat ik ik daarna ging zeggen. Een minuut later bij aankomst waren deze woorden al weer weg gesijpeld en nadat iedereen zich aan hem voorgesteld had heb ik de beste man gewoon bedankt voor voor zijn gastvrijheid en het feit dat wij zijn bos mogen bekijken. De kapitein gaf als antwoord de helft van de geschonken dank weer terug aan ons als blijk van waardering voor onze komst. De jeugd gaf vervolgens een korte, maar aanstekelijke, trommelsessie waarbij sommigen wel moesten dansen. Een prima start voor een interessante samenwerking voor de komende weken! (Zino Barre)
No comments:
Post a Comment